In vijf tehuizen in Nederland, de kloosters van de Goede Herder, werden van 1860 tot 1978 twintigduizend meisjes met een moeilijke jeugd opgevangen. In het eerste seizoen reist Britta Hosman stad en land af om te reconstrueren wat zij hebben meegemaakt. In seizoen twee, vanaf woensdag 7 oktober 2026, gaat het verhaal verder dankzij nieuwe getuigenissen en brieven.
Nieuwe getuigenissen en brieven vormen het vertrekpunt voor dit tweede seizoen, waarin de verborgen geschiedenis van de kloosters verder wordt blootgelegd. Vrouwen vertellen voor het eerst over seksueel misbruik en abortussen achter de kloostermuren.
Documentairemaker Britta Hosman beet zich drie jaar lang vast in de geschiedenis van de Goede Herder en sprak met de laatste getuigen. De meisjes van toen, de paar nog levende zusters en de huidige leiding van de nog altijd bestaande Zusters van de Goede Herder-congregatie. Gaandeweg ontdekt Britta de harde waarheid achter de ogenschijnlijk goede bedoelingen van deze kloosterorde.
Ieder van de vijf kloosters van de Goede Herder in Nederland had een eigen begraafplaats. Hier werden de nonnen begraven, maar ook de meisjes die ze opvingen: die werden door de nonnen overigens ‘verpleegden’ genoemd en ook wel ‘gevallen meisjes’.
